فقیرمحمد ودان

مؤرخ پنجم مارچ 2016

 

 

نیروهای ترقیخواه و ماهیت نقش

آنان در وضعیت سیاسی افغانستان

 

 :یادداشت 

دوستان عزیز! امروز هفتم مارچ 2016 با مرور کوتاهی به گاهنامۀ زندگی ام، درست 68 بهار شگوفه باران، تابستان های داغ، خزان های برگ ریزان و زمستان های یخبندانی را می بینم که  خود تشبهی بجایی است برای به تصویر کشیدن رویدادهای پر از فراز و نشیب زندگی سیاسی من و در مجموع «نسل ما». نسلی که باهم و در کنار هم چون سخرۀ استوار برای دستیابی به اهداف انسانی مان: ترقی، عدالت، صلح، خوشبختی انسان زحمتکش، چه با وقف و صادقانه، با دستهای پاک و قلبهای مالامال از عشق به وطن رزمیدیم. در مبارزات علنی و قانونی، نیمه علنی و مخفی، مسالمت آمیز و در سنگر های داغ نبرد مسلحانه علیه ارتجاع و تروریزم، در مواضع اپوزسیون و در قدرت دولتی شرکت داشتیم و شکنجه های مخوف ترین زندانها را با دفاع قهرمانانه از مواضع سیاسی و آرمانهای انسانی مان تحمل کردیم و سرانجام چه بسا که اینک درد و   رنج غربت و دوری از مادروطن مان را نیز به دوش می کشیم 

سالهای سپری شده نه تنها لحظات تاریخی پر از فراز و نشیب فوق الذکر پرافتخار را شامل میگردید؛ بلکه با درد و الم باید به این حقیقت تأسف بار  نیز نظر انداخت  که طی این سالهای پر از فراز و نشیب، انساج به هم پیوستۀ اورگانیک نسل ما را ـ نه یک بار ـ از هم دریدند و  نه تنها صفوف استوار رزمندگان این نسل را شکستند؛ بلکه آن را در برابر هم قرار دادند تا به روی همدیگر شمشیر بکشند و چنین هم شد. حقایق تاریخی و نقش مثبت و منفی افراد و اشخاص را درین رویدادهای تاریخی نمیتوان کتمان نمود، اما اکنون در برابر «نسل ما»، پاسخ مسوولانه به این سوال های  اساسی قرار دارد که؛ آیا 

 ـ ما استعداد آن را داشته ایم که از این گذشتۀ تاریخی مان آموخته باشیم؟ 

 ـ قادر هستیم که در پرتو این آموخته ها زندگی سیاسی امروز ما را  انسجام دهیم؟  

ـ  وضعیت موجود «نهضت ما» و در مجموع نیروهای ترقیخواه کشور چگونه است؟ 

ـ چرا چنین وضعیتی شکل گرفته است و نقش «نسل ما» درین شکل دهی  چگونه است؟ 

ـ سرانجام  برای تغییر چنین وضعیتی چه باید کرد؟ 

در پاسخ به سوالهای فوق، من نظریات شخصی خود را در مختصر ذیل گنجانیده ام تا باشد که دیگر همرزمان «نسل ما» درین زمینه چگونه می اندیشند 

همرزمان عزیز «نسل ما»! همۀ تان را به خاطر آن روزهای تاریخی که باهم و در کنار هم می رزمیدیم دوست دارم و احترام میگذارم. از همۀ تان ـ و حتی از خود نیز ـ بخاطر افتراق مان، بخاطر شمشیر کشیدن های مان در برابر همدیگر گله ها دارم. اما باور دارم که با عقل سلیم و برخورد عقلانی و مسوولانه، بر این گله های مان فایق می آئیم تا باز هم راه پر پیچ و خم زندگیِ نه چندان طولانی مان را با صفوف فشرده بسوی فردای روشن باز نموده و درفش مبارزۀ پرافتخار مان را به «نسل جوان» سپرده و با آرامش خاطر زندگی را بدرود بگوئیم

 

ـــ په ملی شورا د شهید داکتر نجیب الله افتتاحیه وینا

ـــ رویداد های داخلی و خارجی 

Druckversion Druckversion | Sitemap Diese Seite weiterempfehlen Diese Seite weiterempfehlen
© Rahema نشر مجدد مضامین این تارنمابا ذکر منبع مجاز است